Terug van weggeweest

Terug van weggeweest! Het is natuurlijk weer hoog tijd voor een update. Er was dan wel even radiostilte de afgelopen tijd, maar we hebben zeker niet stilgezeten. In september hebben we weliswaar genoten van een heerlijke vakantie, maar daarvoor en daarna zijn we volop buiten aan het werk geweest. We nemen jullie mee in onze werkzaamheden van de afgelopen tijd.

Op de landbouwgrond die bij ons huis hoort, stonden vroeger perzikbomen. Deze fruitboomgaard is door de vorige eigenaren rigoureus met de grond gelijk gemaakt, omdat ze zelf geen ambitie hadden iets met de bomen te doen. De kale grond hebben ze vervolgens in de jaren dat ze hier woonden gratis aan de boer van het aangrenzende perceel uitgeleend. Zo bleef het terrein toch in gebruik, hadden zij er geen omkijken naar en had de boer een extra stukje land. Win-win! Toen destijds die perzikbomen gerooid werden, heeft echter niemand de moeite genomen om al dit 'afval' af te voeren. Het ligt na ruim zestien jaar nog steeds op een gigantische hoop aan de rand van het terrein, waar de boomstronken inmiddels zijn overgroeid met bramen. Er groeien zelfs weer nieuwe, jonge perzikboompjes uit de oude stronken! De natuur is toch wonderlijk. Omdat deze afvalhoop nog best een groot deel van het terrein inneemt en wij wél plannen hebben met de grond, zijn we begonnen om deze kluwen van bomen, takken en onkruid te ontrafelen. Wát een werk! De warmte en het ontbreken van fatsoenlijk gereedschap maakten de klus aardig ellendig, en ondanks een hoop gebuffel zijn we nog lang niet klaar. Nu is het hier overigens heel normaal om je groen-afval gewoon in de fik te steken, dus binnenkort gaan we maar eens een vreugdevuur maken om de berg wat kleiner te krijgen. Je zult de rookpluim waarschijnlijk tot in Nederland kunnen zien!

Een andere, net zo omvangrijke klus was het opzoeken van de grenspaal. Die paal stond ergens verstopt in zestien jaar wildgroei aan bramen. Toch was het belangrijk om die grenspaal te vinden, omdat we het vermoeden hadden dat de boer van het terrein naast ons bij het inzaaien steeds een klein stukje van ons land meesnoepte. Waarschijnlijk wist 'ie ook niet meer precies waar de grens liep, omdat hij jarenlang het hele terrein heeft mogen gebruiken. Hoe dan ook: de grenspaal is een duidelijke markering voor iedereen, dus gingen we gewapend met een bosmaaier op zoek in de bramenwoestenij. Uiteindelijk, na een paar dagen maaien, hadden we niet alleen de grenspaal gevonden, maar ook zo'n 20 meter van ons eigen terrein teruggewonnen. De boer is laatst weer langsgeweest om z'n akker in te zaaien en heeft zich nu keurig aan de grensmarkering gehouden.

Tot zover de klussen vóór onze vakantie. Na onze vakantie hadden we even behoefte aan wat kleinschaliger werk in onze tuin. Hoewel, kleinschalig... We hadden bedacht dat het leuk zou zijn om 'wat bloembollen' te planten. We hebben ons tijdens onze vakantie uitgeleefd in een winkeltje in Voorhout en zijn met zo'n 1.600 bollen teruggekeerd naar Italië. Onze boor raakte oververhit van alle gaatjes die we in de aarde hebben geboord, maar de bollen zitten na drie dagen planten eindelijk allemaal in de grond. Jullie zullen begrijpen dat we ontzettend uitkijken naar het voorjaar.

Volgende keer meer tuinupdates. Stay tuned voor de introductie van nieuw dierengezelschap!