Gras afsteken en stenen ingraven

Sinds ons gastenverblijf af is, wordt het volop gebruikt. De oom en tante én de ouders van Esther zijn inmiddels al proefkonijnen geweest en hebben het huisje goedgekeurd. Toen het einde van de verbouwing in zicht was, konden we niet wachten om voorlopig even geen intensieve klussen meer te hoeven doen. Dat gevoel heeft achteraf niet heel lang geduurd. We hebben precies anderhalve dag op onze kont gezeten tot het weer begon te kriebelen en we het tijd vonden om een volgend project te starten. Wel een buitenklus deze keer, om volop te kunnen genieten van de lente. Een moestuin stond erg hoog op ons verlanglijstje. Zelfs in Nederland hadden we het al vaak over wat we wilden gaan verbouwen en hoe we dat zouden gaan aanpakken. We hebben hier in Italië nog veel meer wensen en ideeën voor rondom ons huis (zoals een kippenhok timmeren en een border aanleggen), maar omdat we graag nog deze zomer van onze zelfgeteelde groenten willen genieten, besloten we het moestuinplan als eerste uit te voeren.

Kort na onze verhuizing vorig jaar schreven we dat we bij wijze van proef waren gestart met een mini-moestuin achter het zwembad (lees deze update hier terug). Op dezelfde plaats had de vorige eigenaar ook al eens een beginnetje gemaakt, maar al snel kwamen we erachter dat die plek eigenlijk te klein is en ook niet zo goed bereikbaar. Een mooie locatie voor de nieuwe orto (zoals de Italianen het noemen) vonden we achter ons huis, op een plek waar vrijwel de hele dag de zon staat. Dit was tot nu toe een beetje een saai stukje gras waar we niet zo vaak kwamen, dus een moestuin fleurt de boel mooi op. Ook ligt het dicht bij het gastenverblijf, waardoor het voor onze visite straks extra makkelijk zal zijn om mee te genieten van de moestuin. We kunnen die courgettes immers niet allemaal zelf opeten...

Met de plek eenmaal gekozen, was het tijd om over de aankleding na te denken. Waar nu ons mooie huis staat, was vroeger een ruïne. Deze ruïne is afgebroken en een aantal van de oude stenen is gebruikt bij de bouw van het nieuwe huis. Maar: er waren nog zo'n 500 keien over en in het kader van 'wie wat bewaart die heeft wat' heeft de vorige eigenaar die stenen op een hoop gegooid bij de oprit en er vervolgens nooit meer naar omgekeken. Gelukkig konden wij ze nu mooi gebruiken om de moestuinbedden mee af te bakenen en paden aan te leggen. Een heel grote en vooral warme klus om al die stenen in te graven, maar het resultaat is erg charmant. Wel jammer dat er nu nog zo'n 300 stenen over zijn. Iemand nog een leuk idee?

De volgende stap was het voorbereiden van de kweekbedden. Daarvoor moesten we eerst het gras afsteken en daarna de zware kleigrond omscheppen. De eerste twee bedden hebben we nog heel stoer helemaal met de hand omgespit, maar toen kregen we gelukkig hulp van vriend Tijs aangeboden. Hij is - behalve de trotse eigenaar van Agriturismo Sopra e Sotto - ook in het bezit van een grondfrees. Niet alleen ging het werk hierdoor drie keer zo snel, het scheelde ons ook een hele hoop rugpijn. Tijs was trouwens niet de enige die ons in de tuin hielp; ook Esthers ouders staken de handen uit de mouwen. Er werd onkruid geplukt, gras gemaaid en gespit. Superfijn, al die hulp!

Toen de grond eenmaal was omgeploegd, konden eindelijk de plantjes erin. We hebben een beetje valsgespeeld door bij de plaatselijke boerenwinkel kleine planten te kopen, in plaats van ze zelf uit zaad op te kweken. Dat gaan we later zeker nog proberen, maar voor nu wilden we het onszelf niet te moeilijk maken. Overigens kopen bijna alle Italianen hier kant-en-klare plantjes (zelfs onze doorgewinterde moestuinierende buurvrouw Pia), dus eigenlijk zijn we ons gewoon weer supergoed aan het aanpassen aan de Italiaanse manier van doen. Hoe dan ook: de plantjes staan inmiddels in de grond en kunnen nu lekker gaan groeien. We hebben voor nu gekozen voor tomaten, peper, paprika, sla, ui, tomaat en courgette. Het idee was om niet te ingewikkeld te beginnen. Mocht deze lading plantjes succesvol groot worden en de groentes smaken goed, dan willen we ons plantenassortiment gaan uitbreiden. Maar voor het zover is moeten we - niet onbelangrijk - eerst nog de bewatering in orde maken. De oud-eigenaren hebben rondom het huis een sprinklersysteem aangelegd om het gras groen te houden. Op de plek van onze moestuin gaan we dat ombouwen naar een druppelslangsysteem, om onze groenteplanten in leven te houden. We houden jullie op de hoogte van de vorderingen én natuurlijk ook van onze eerste oogst!